Тәуелсіз ел баба ұраны

Тәуелсіз ел баба ұраны

«Тәуелсіздік — біздің ең басты байлығымыз, ең қастерлі құндылығымыз.»

Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев Тәуелсіздік – кез келген халықтың тарихи тағдырын айқындайтын, ұлттық болмысын сақтап қалатын ең қастерлі ұғым. Қазақ халқы үшін тәуелсіздік жай ғана саяси мәртебе емес, ғасырлар бойы үздіксіз жүргізілген күрестің, төгілген қан мен құрбан болған сансыз боздақтардың өтеуі. Сондықтан Қазақстан Республикасының Тәуелсіздік күні – 16 желтоқсан – күнтізбелік мереке ретінде ғана емес, ұлттық жады мен тарихи сананы жаңғыртатын қасиетті күн ретінде қабылдануы тиіс.
Осы тұрғыдан алғанда, жаңа жылды 16 желтоқсаннан бұрын емес, ең алдымен Тәуелсіздік мерекесінен кейін барып қарсы алу – тарихи әділеттілік пен ұлттық санаға деген құрметтің көрінісі. Себебі тәуелсіздіксіз уақыт санағы да, жаңа бастамалар да мәнсіз. Бұл – елдік мүддені алдыңғы орынға қоюдың, мемлекетшіл ойлаудың айқын белгісі.

Міне, дәл осы ұлттық жауапкершілік пен тарихи сананы терең сезіну қазақ халқының тәуелсіздікке жету жолын пайымдауды қажет етеді, өйткені бүгінгі азаттық – бір сәтте келген сый емес, ғасырлар бойы үздіксіз жүргізілген күрес пен төгілген қанды тарихтың заңды нәтижесі. Тәуелсіздікке апарар тарихи жол. Қазақ халқының тәуелсіздікке жету жолы аса күрделі әрі қасіретті болды. XV ғасырда Қазақ хандығының құрылуынан бастап елдік пен жер тұтастығын сақтауға бағытталған күрес үздіксіз жалғасты. Жоңғар шапқыншылығы кезеңіндегі «Ақтабан шұбырынды, Алқакөл сұлама» трагедиясы, патшалық Ресейдің отарлау саясаты, ХХ ғасыр басындағы ұлт-азаттық көтерілістер – бәрі де азаттыққа деген халықтың өшпес ұмтылысын көрсетеді.
1916 жылғы ұлт-азаттық қозғалыс пен Алаш қозғалысы қазақ зиялыларының ел тәуелсіздігін саяси-өркениеттік жолмен қорғауға талпынысын айғақтады. Алайда кеңестік жүйе тұсында бұл идеялар жүзеге аспай, қазақ халқы зорлық-зомбылықты, ашаршылықты, қуғын-сүргінді бастан кешірді. 1931–1933 жылдардағы ашаршылық миллиондаған қазақтың өмірін қиды, ал 1937–1938 жылдардағы саяси репрессия ұлттық элитаны жойды.1986 жылғы Желтоқсан оқиғасы – тәуелсіздікке апарар жолдағы шешуші тарихи кезеңдердің бірі. Қазақ жастарының еркіндік пен ұлттық намысты қорғау жолындағы бұл батыл қадамы тоталитарлық жүйенің күйреуін жеделдетті. Желтоқсан қаһармандарының ерлігі тәуелсіз Қазақстанның іргетасына айналды.Тұлғалардың тәуелсіздік жолындағы үлесі Тәуелсіздік үшін күресте тарихи тұлғалардың орны ерекше. Керей мен Жәнібек хандар қазақ мемлекеттілігінің негізін қалады. Абылай хан ел бірлігін сақтап, тәуелсіздік идеясын күшейтті. Алаш арыстары – Әлихан Бөкейхан, Ахмет Байтұрсынұлы, Міржақып Дулатұлы – ұлттық мемлекеттің саяси, құқықтық негіздерін қалыптастыруға ұмтылды. Кеңестік кезеңде қуғын-сүргінге ұшыраса да, олардың идеялары халық жадында сақталып, тәуелсіздік алғаннан кейін қайта жаңғырды. Ал ХХ ғасыр соңында Қазақстан тәуелсіздігін жариялауда елдің саяси басшылығы мен қоғам қайраткерлерінің тарихи жауапкершілігі зор болды.

Тәуелсіздіктің 30 жылдық белесі.Қазақстан Республикасының тәуелсіздігіне 30 жыл толуы – тарихи тұрғыдан аса маңызды кезең. Бұл жылдар ішінде мемлекет қалыптасып, халықаралық аренада өз орнын айқындады. Экономикалық реформалар жүргізіліп, ұлттық валютамыз айналымға енді, жаңа астана салынды, білім мен ғылым, мәдениет пен руханият салаларында елеулі жетістіктерге қол жеткізілді.
Тәуелсіздіктің 30 жылдығы өткен жолды саралап, жетістіктер мен кемшіліктерді ғылыми тұрғыда бағалауға, ұлттық дамудың болашақ бағдарын айқындауға мүмкіндік берді. Ірі тұлғалардың тәуелсіздік туралы ойлары. Тәуелсіздік туралы ұлы тұлғалардың айтқан ойлары оның мәнін терең түсіндіреді. Елбасы Н.Ә. Назарбаев: «Тәуелсіздік – біздің ең басты игілігіміз, халқымыздың ғасырлар бойғы арманы» деп атап өтсе, Ахмет Байтұрсынұлы: «Ел бүгіншіл, менікі ертең үшін» деген сөзімен тәуелсіздікті болашақ ұрпаққа аманат ретінде қарастырды.

Ал Әлихан Бөкейханның «Ұлтқа қызмет ету – білімнен емес, мінезден» деген пікірі тәуелсіз елдің азаматы қандай болуы керектігін айқын көрсетеді.
Қорытындылай келе, тәуелсіздік – ата-бабалар аманаты, ұлттың ең қымбат құндылығы. Оны құрметтеу – өткенге тағзым жасап қана қоймай, болашақ алдындағы жауапкершілікті сезіну. Жас ұрпақ тәуелсіз елде өмір сүріп отырғанын терең ұғынып, бабалар рухына бас иіп, олардың азаттық жолындағы күресін ұмытпауы тиіс.Тәуелсіздікті көздің қарашығындай сақтап, оны дәл осы қалпында емес, одан да биік деңгейде келер ұрпаққа жеткізу – бүгінгі буынның тарихи парызы. Тек сонда ғана тәуелсіздік баба ұраны ретінде мәңгі жасайды.