Абайдың мұрасы – халық қазынасы

Абай 1904 жылы қайтыс болды. Бірақ оның сөзі өлген жоқ. Оның құрметіне ескерткіштер қойылып, көшелер мен қалалардың аты берілген. Абайды оқу — өзімізді тану, жақсы адам болуға ұмтылу. Поэзиясы – Сөз өнерінің шыңы

Абай қазақ поэзиясына жаңа мазмұн мен жаңа түр әкелді. Ол өлеңді ермек үшін емес, елдің санасын ояту үшін жазды.

Табиғат лирикасы: «Жаз», «Күз», «Қыс», «Жазғытұры» өлеңдері арқылы табиғат пен адам өмірінің сабақтастығын суреттеді.

Махаббат пен достық: Шынайы сезім мен адамгершілікті ту етті.

Ел ішіндегі надандық пен жалқаулықты, әділетсіздікті аяусыз сынады.

Абайдың 45 қара сөзі – өмір мектебі. Бұл еңбектерде ол:

«Толық адам» концепциясын ұсынды: ыстық қайрат, нұрлы ақыл және жылы жүректің бірлігін насихаттады.

Тәрбие, білім, дін және адамның ішкі рухани тазалығы туралы терең толғанды.

Абай тек ақын емес, ол – сезімтал композитор. Оның әндері халықтың жанына жақын, әуезді келеді.

«Айттым салем, Қаламқас», «Көзімнің қарасы», «Сегіз аяқ» секілді туындылары қазақ музыкасының алтын қорына енді.

«Абайды тану – өзімізді тану. Абайды тану – алықты тану,» – деп Мұхтар Әуезов айтқандай, ақын мұрасы біздің ұлттық кодымыздың негізі болып қала береді. Абайдың мұрасын оқу – өткеннен сабақ алып, болашаққа нық қадам басудың кепілі.

Ғ.Мұратбаев атындағы шағын жинақты жалпы білім беретін мектебінің 5 сынып оқушысы Утен Нурислам Жеңісбекұлы

Сынып жетекшісі : Абсатова Лаура Умирхановна