Әңгіме

Ұйымшыл қарғалар

Жаздың күні есік алдында тұр едім. Кенет қарғалардың шуласып, әлденеге таласып жатқанын көрдім. Не болғанын білу үшін аңдуға кірістім. Қарға сондай өте сақ, сезімтал құс қой. Менің аяқ дыбысымды естіді ме, дүр етіп ұша жөнелді. Әп-сәтте көкке көтерілді. Бұлардың сонша таласып, шұрқырасып жүргендері не нәрсе екенін білу үшін бағанағы жерге келдім.

Міне, ғажап! Жаңағы біреуінің екі аяғына қысып алып, қашып жүргені кәдімгі тауықтың жұмыртқасы екен. Біреуі жұмыртқаны шоқып, тұмсығымен сәл ғана тесіпті де, ішіндегі сары уызын ішіп кетіпті. Ал қалғандары оның бос екеніне күмәнданып, таласқан екен.

Бірақ қарғалар өте ұйымшыл келеді. Бірде олардың өреге жайылған құртты кезекпен тасып жүргендеріне куә болғаным бар. Әжем де «Қарғалардың топтасып жүруі - олардың ұйымшылдықтары» деп айтып отыратын. «Бірлік бар жерде тірлік бар» екенін құстардың әрекетінен де білуге болатынын ұқтым.