Мектепке дейінгі білім беруде ұлттық салт-дәстүрді пайдалану

Салт-дәстүрлер ұлттың ұлт болып қалыптасыумен бірге туып , бірге дамып келе жатқан тарихи және көне процесс. Ол ұрпақ тәрбиесінен , мәдени тұрмысы мен шаруашылық тіршілігінен көрініс бере отырып, адамның дүниеге келуімен бірге өрбіп о дүниеге аттанып кеткенше құндақтайтын , тербететін алатын бесігі іспеттес.

Әр халықтың ғасырлар бойы мысқылдап жиналып, бейне бір арнасы кең өзендей асқар таудай болып қалыптасқан өзіне тән салт-сана , дәстүрлер болады. Бұл салт-сана , дәстүрлер сол халықтың адам тәрбиесі , адамгершілік дүниеге , өмірге көзқарасы мен рухани күйінен туған. Сол үшін де халықтың жан дүниесінің айнасы, ұрпақтарының кәдір тұтар мұрасы болып қалады.

Бірақ , салт-сана , дәстүр біткеннен бәрі тапжылмайтын , өзгермейтін , қатып қалған дүние деп қарауға әсте болмайды, ол дәуірден-дәуірге , ұрпақтан-ұрпаққа өткен сайын , сол өзі өмір сүрген заманның , ортаның көзқарасына , қажетіне қарай мазмұнамаға алып, байып , жаңғырып отырады, жаңа , жас сипат алады.

Дәстүр-тарихи тұрақтанған , қоғамдық қарым-қатынастық нормада бір ұрпақтан екінші ұрпаққа жалғасып жататын, көпшілік қоғам мүшелеріне ортақ әдет –ғұрыптардың жинақталған түрі.

Қорыта айтқанда, халық педагогикасының негізгі мақсаты-өзінің бай тарихи тәжірибесіне сүйене отырып, келер ұрпақты еңбек сүйгіштікке , өнерге баулу, Отанның ар-намсына қорғай білетін жаны жайсаң , арлы азамат тәрбиелеу.

Сал-дәстүрлер , бір жағынан, халықтың тұрмыс-тіршілігінің айнасы іспетті болса, екіншіден, сол арқылы ғасырлар бойы еңбекке , адамгершілікке , өнерге , өмірге иекмдеуде тәрбие құралы ретінде қарастырылады.

Павлодар облысының білім беру басқарамасы,

Павлодар қаласы білім беру бөлімінің

«Кенжекөл ауылының №20 сәбилер бақшасы»

КМҚК басшысы Б.С.Абишева