Қарты бар үйдің-қазынасы бар.

Қарты бар елдің

Қазынасы бар,

Қызы бар елдің

Базынасы бар-деген дана халқымыздың ежелден келе жатқан нақыл сөздер бар. "Қарттарымыз – қазынамыз" дейтін үлкенді сыйлап қадірлейтін халықпыз.Еліміздің бірлігі мен татулығы да осы көпті көрген қарттарымыздың арқасы.Бірақ,қазір кейбір жастар қарттардың қадірін білмей, қарттарды қадір тұтпай,сыйламай ,игіліктен өздері бас тартып, түбінде бармақтарын тістеп қалып жатқандары да аз емес.Өзіңді жастайыңнан бағып, қанаттыға қақтырмай,тұмсықтыға шоқтырмай өсірген әке-шешесін қарттар үйіне апарардай олар не істеді соншама?!Қартайған ата-анасын тастап кету қазағымызға жат қылық емеспе?!Байырғы жетімін жылатпаған, қарияны құрметтеп, қартын қастерлеген қазекем қазір қайда?!

Ешқашан ешкімнен кем болмасыншы,осы балам біз сияқты қиналмасыншы,болашағы жарқын болсыншы деп күнімен түні жүгіріп,түн ұйқысын баласының қамы үшін қиып жүрген ата-анасын жасы жеткенде, жүректерін қан жылатып, бір-ақ сәтте керексіз қылып қарттар үйіне тастайды да кетеді.Сонда адамшылдығымыз қайда қалды?! Санамыздың жеткен жері осы ма?!

Иә,көпке топырақ шашпаймын,бес саусақ бірдей емес,бірақ,кәзіргі қарттар үйіндегі ата-әжелеріміздің саны көбеюіне кім кінәлі?!Әрине,жүректері тас болған,адам емес айуандар кінәлі.Қарттар бізге жамандық ойлаймайды,керісінше шаңырақтың шаттығын сақтап, бірлігін бекем етуге ақылын айтар кісілер-қарттар.Қарттар – жастардың ақылшысы, даналы қазынамыз. Кәрінің бары — игі. Қарты бар үйдің-қазынасы бар!