Бастауыш сыныптарына білім берудегі ойын-сабақтардың маңызы.

Бүгінгі таңда әрбір саланың даму қарқыны соншалық – жаңа естіген дүниеміз ертеңгі күні жарамсыз болып қалуы мүмкін. Педагогика саласы да бұндай өзгерістерден тысқары емес. Бүгін біздің тауып, қуанып, сабақ процессінде қолданған әдіс-тәсілдеріміз келесі сабақта өз күшін жоғалтып жатады. Әсіресе, бастауыш сынып мұғалімдерінің жүгі ауыр. Себебі, техника қарыштап дамып жатқанда, ойын баласын сабаққа қызықтыру оңай шаруа емес. Бұл жастағы оқушылар гаджеттердің қызығына кіріп, ішіндегі ойындарына бейімделіп кетеді. Тіпті, үлкендер функциясын түсінбеген қосымшаларды игеріп алады.

Өскелең ұрпақ өзіңізден асып кетсе, оған қалайша білім бересіз? Оның тек бір жолы бар. Ол заман ағымымен қатар жүзу. Егер бала ойыннан басқа дүниеге көңілі аумаса, біз ойынды сабақ процессіне енгіземіз. Әрине, түбімен ойынға беріліп, игерілетін білімді ұмытайық демеймін. Тек өзімізге тиімді тұстарын ой елегінен өткізіп аламыз. «Ойынның сабаққа керегі не, мұғалімнің жұмысы тек білім беру. Мұғалім сонда балалармен бала болып жүре ме?»-деген сынды пікірлерді жиі естіп жатамыз. Яғни, тек біржақты ойлап жататын адамдар да кездеседі. Біз ол ойды сөге алмаймыз. Бірақ, ойынның бала өмірінде, әсіресе, мектеп табалдырығын енді аттаған бүлдіршін өмірінде қаншалықты маңызды екенін жеткізе алсақ екен. Қазақ халқы ертеден жай ойындар ойнатпаған. Әрбірінің бала тәліміне, тәрбиесіне, ой-санасына берер ықпалы болған. Сол ата-баба ізімен біз де бала үшін тек оң әсерін тигізетін ойын түрлерін сабақ процессіне қосамыз. Ойын-сабақ өткізу арқылы біз келесідегідей жетістіктерге қол жеткізе аламыз:

1)Оқушы ойын арқылы өз қатарластарымен оңай қарым-қатынасқа түсуге бейімделеді. Хабарламамен сөйлесе салу мәселесі белең алып бара жатқанда, балалардың шынайы өмірде бір-бірімен еркін әрекеттесуі өте маңызды.

2)Өзінің қалауын айқын жеткізуге дағдыланады. Біздің қоғамда көп адам томаға тұйық келеді. Себебі, оларға бала күнінен тек бір орында отырып, бір айтқан дүниені тыңдау қажеттігі ескертіледі. Өз ойын көп жерге қоспау, үндемеу, тілегін анық айта алмау мәселесі осы жерден туындайды. Ал сабақ барысында ойындарға араласып, еркін өскен бала өзіне не қажет екенін ерте жастан біледі.

3)Проблемалық ойлауы дамиды. Айталық, жай сөз есебінің орнына жағдаяттық ойын берсек. Мысалы, бір оқушы сатушы, қалғаны алушы. Осы жерде саудагер мен сатып алушы сияқты рөлдерді орындай отырып, бала тапсырманы өмірмен байланыстырады. Содан кейін өзіне қажетті сабақ алады. Сабақтан кейін шын өмірде дүкенге барғанда, өзін қалай ұстауды, әлдебір мәселе орын алса, сабырмен шешуді ойлай бастайды. Бұл кейінгі өміріне де оң әсерін тигізуі ықтимал.

Бұл мен атап отырған жағымды жақтардың бір парасы ғана. Ойын-сабақтың пайдасы бұдан да көп. Әрине, оқушының жас ерекшеліктеріне қарай сабақтың форматы да, формасы да өзгеріп отырады. Тіпті қолданатын ойынның өзі басқаша болып келеді. Бірақ, басты жеткізгім келген дүние, ойын деген тек далада жүріп ойнайтын немесе телефон арқыды жүктелген дүниелер емес. Ойынның да өз мәдениеті, орны, ережесі болады. Ойын-сабақ арқылы да балаға өмірлік дүние үйретуге болады. Жалпы баланың бастауыш жасындағы қабылдауы жоғары деңгейде болады. Сондықтан, жеңіл қабылдап, жылдам үйренетін жастағы балаларға өз мәніндегі ойын-сабақтар арқылы көп нәрсе үйрете аламыз. Бастауыш сынып оқушылары әсершіл, арманшыл, қиялшыл болып келеді. Қиялының арнасы асып, шалқып жатқан балаға ойын формасындағы сабақ өткізу өте тиімді.