Егер мен Марстағы алғашқы тілші болсам....

Егер мен Марстағы алғашқы тілші болсам....

Әлем түрлі құпиялар мен сырларға толы. «Адам баласының шексіз мүмкіндігі — оның қиялында» деген сөз бар. Расында да, біз әлі соңына дейін зерттемеген қаншама тың мекендер мен жұмбақ орындар бар. Мәселен, өзге ғаламшарлардағы тіршілік мені бұрыннан қызықтырады. Осындай сәттерде қиялыма ерік беріп, ішімді ерекше бір сезім билейді. Адам баласы ежелден ғарышты зерттеп, оның тылсым сырларын ашуға ұмтылып келеді. Ал ғаламшарлардың ішіндегі ең танымалы әрі қызықтысы — әлбетте, Марс. Кейде мен Марс туралы ойланған кезде өзімді сол ғаламшарда жүргендей сезінемін. Ендеше, егер мен Марстағы алғашқы тілші болсам, не істер едім? Ойланып көрелік…

Егер мен Марстағы алғашқы тілші болсам, бұл менің өмірімдегі ең ғажайып әрі жауапты сапар болар еді.Мысалы, Марстағы алғашқы күнімді былай елестетемін:«Марс атты қызыл ғаламшардың тылсым сырларын білуге асығып, өз сапарыма аттандым. Көз алдымда үш ұйықтасам да түсіме кірмеген көрініс. Марстың бейнесі, ғаламтордағы суреттерден де, менің қиялымнан да асып түсті. Алғашқы қадамымды басқанда, аяғымның астындағы топырақ қызыл шаң болып көтеріліп, күн сәулесіне шағылысып, ауада алтын ұнтақтай қалықтап кетті. Ең қуаныштысы — бұл жерде расымен де тұрғындар мекендейді екен! Әлемдегі ең таңғаларлық жаңалықты ашып, Марстан репортаж түсірдім»Бұл тек жаңалық емес, бұл — адамзат тарихындағы ең үлкен сенсация!Біріншіден, бәрімізге қызық өзгеғаламшарлықтардың өмірі жайлы репортаж түсірер едім. Олардың тіршілігін зерттеп, адамзатқа бұрын-соңды болмаған ашылу ұсынар едім. Менің қиялымдағы Марстың тұрғындары өте еңбекқор әрі бәрі ойлайтындай қорқынышты емес. Олар өз әлемін табиғатпен үйлесімді ұстайды, ешқашан жерді ластамайды. Олардың қалалары жарқыраған кристалдардан тұрғызылған, ал көліктері ауада қалқып жүреді. Мен олардан сұхбат алып, олардың тарихын, мәдениетін, дәстүрін үйренер едім.Екіншіден, мен Жер мен Марс арасында байланыс орнатар едім. Менің міндетім — екі әлем арасындағы көпір болу. Өз репортаждарым арқылы адамзатқа үміт пен сенім сыйлар едім. Мысалы, мен Жерден келген алғашқы хатты Марс тұрғындарына оқып беріп, олардың жауабын кері жеткізер едім. Ол кезде екі ғаламшар арасындағы достықтың алғашқы парағы ашылар еді.Үшіншіден, мен Марстың аспанын зерттеп, оның түнгі көрінісін Жерге көрсеткім келеді. Қызыл шөлдің үстінде тұрып, аспандағы көгілдір нүктеге — Жерге қараймын.Түн ортасында Марстың желі баяу гуілдеп, аспандағы жұлдыздар ерекше жарқырайды. Мен өз дәптеріме былай деп жазамын:

«Бүгін мен өзгеғаламшарлықтармен сөйлестім. Олар бізден мүлде бөлек, бірақ жүректері сондай жылы. Бәлкім, ғаламның ең үлкен құпиясы — өмірдің әртүрлілігі мен махаббаттың әмбебап тілі шығар…»

Марстағы алғашқы тілші болу — жай арман емес, бұл адам қиялының шегінен асып түсу. Егер мен осындай мүмкіндікті иеленсем, менің әрбір сөзім, әрбір репортажым адамдарға үміт пен сенім ұялатар еді.Өйткені адам баласының ең үлкен күші — оның арманы мен қиялы.Шынында да, «Арман – адамды алға жетелейтін жарық жұлдыз» десек, мен сол жұлдыздың соңынан еріп, ғаламның ең алыс нүктесіне дейін баруға дайынмын. Адам армандаудан тоқтамаса, ол міндетті түрде жетістікке жетеді. Қиял – қанат, ал талпыныс – сол қанатты көтеретін жел.Сондықтан мен әр адамға арманнан қорықпа, қиялдан қашпа, талпынысты тоқтатпа деп айтар едім.