«Енді қоңырау соғылмайды бізге»

Менің ойымша мектеп бітіру сәті,ол әрбір адамның жүрегінен ойып тұрып алатындай орны бар,ыстық сезімге,махаббатқа толы кез.11 жыл бойы қызығы мен шышығына толы, мектептің әрбір қызықты кезі,қоңыраудың сыңғыр үні,біздің балалығымыз бен ұмытылмас қызыққа толы бірге өткізген уақытымызға куә болған сыныптастарымыз,біздің еркелігімізді көтерген,әр кезде қолдау көрсете білген асыл ұстаздарымызбен қимай қоштасатын сәтте өз мәресіне жеткенің сезінгенде көзіңе еріксіз жас келеді. Енді бір бірімізді күнде мектеп қабырғасында көрмейтініміз,шашымызға ақ бантик тағып, сыныптастарымызбен арқа жарқа болып сырласпайтынымыз өкінішті. Соңғы қоңырау үні сыңғырлай түскенде, енді барлығы артта естелік болып қалатының сезінгенде жүрегің елжірей түседі. Ал енді осы жанымызға жақын сыныптастарымызбен мектепті аяқтап қоштасатын сәтте келді. Бәріміз қалаған оқу орнына түсіп,басқа қалаға арман қуып кете барамыз.Үлкен өмірге қадам басып, алға қойған мақсатымызға нық тұрып,жетістіктерге жетуге ұмтылып, биік шыңдарды бағындыратынымызға сенемін.Сәт сапар Жас түлек!