Болашаққа еліктеп, өткенді ұмытып жатқан жоқпыз ба?

​Қазіргі таңда біз «тренд», «хайп» және «цифрлық прогресс» деген ұғымдардың жетегінде кеттік. Біздің көз алдымызда жаңа буын – «Z» және «Альфа» ұрпақтары қалыптасып жатыр. Олардың көзқарасы бөлек, киімі ерекше, ойлау жүйесі басқа. Бірақ осы өзгерістердің астарында ұлттық кодтың жоғалу қаупі тұрған жоқ па? Мен осы тақырыпты 3 формулалы сұрақпен талдап көрейін.

1. Киім – сыртқы келбет пе, әлде ішкі мәдениет пе?

​Бүгінгі жастардың киіну стиліне қарап отырып, олардың қай ұлт өкілі екенін ажырату қиынға соғып барады. Oversize (кең киімдер), батыстық стиль, корей мәдениетінің әсері – мұның бәрі жастарды біртекті етіп жіберді.Біз үшін ұлттық киім тек Наурыз мейрамында киетін «костюмге» айналды.Неге біз өзге елдің брендін мақтан тұтып, өз оюымызды «ескілік» деп санаймыз? Болашаққа еліктеу – ол біреудің көшірмесіне айналу емес, өз құндылығыңды заманға сай жаңғырту болуы керек еді.

2. Тез ақпарат пен таяз таным пайдалы ма?

​Қазіргі жастардың ойлауы – «клиптік». Бәрі тез, қысқа және оңай болуы керек. 15 секундтық TikTok видеосынан ақпарат алатын ұрпақ ата-бабаның ғасырлар бойы жинаған даналық сөздерін, ұзақ дастандарын тыңдауға төзімі жетпейді.Біз тарихты оқулықтан ғана білеміз, бірақ оны жүрекпен сезінбейміз. Өткеннің сабағын ұмытқан адам болашақтың картасын дұрыс сыза алмайды.Өткенді ұмыту – тамырыңды өз қолыңмен қиғанмен бірдей. Тамыры жоқ ағаш қанша биікке ұмтылса да, алғашқы дауылда құлайды.

3. Болашақ пен өткеннің алтын көпірі қалай болмақ?

​Болашаққа еліктеудің еш жамандығы жоқ. Технологияны меңгеру, әлемдік деңгейде білім алу – бұл қажеттілік. Бірақ мәселе – баланста.«Өткенін ұмытқан халықтың болашағы бұлыңғыр» деген сөз жай ғана ұран емес, ол – өмірлік формула.Қазіргі жастар iPhone қолдана отырып, домбыраның үнін сағына алса, ағылшын тілінде еркін сөйлей тұрып, өз ана тілінің шұрайын бұзбаса, міне, нағыз жетістік осы болмақ.

Біз болашаққа еліктеп, жаһандық көшке ілесеміз деп жүріп, өзіміздің қайталанбас болмысымыздан айырылып қалмайық. Киген киіміміз батыстық болса да, көкейіміздегі ойымыз, көкірегіміздегі намысымыз ұлттық болуы тиіс.

Авторы: Тұрсын Ерасыл Турысбекұлы